Mijn vrouw en ik hadden besloten onze beiden in te zetten voor de ontwikkeling van ons nieuwe bedrijf. Leusinks eerste en tweede eega hadden ook met hem samen gewerkt in Prowi Leusink… Dus waarom ook wij niet? Eerder had ik tezamen met mijn vrouw een continentaal, Europees, zeer succesvol verkoopkantoor…

![winst voor belastingFamilie knuffelt PvdA-wethouder Aangeschoten Kok Door Bert Janssen ALMELO/HENGELO – Aangeschoten wild. Zo noemt officier van justitie Dijkstra PvdA-wethouder Hans Kok uit Hengelo. Hij wordt verdacht xc3xa9n geknuffeld. Een carrixc3xa8re kan vlot omslaan. Een paar maanden geleden staat Hans Kok (54), strijdbaar PvdA-wethouder nog op de top van een toekomstig World Trade Center, figuurlijk. Torenhoog, te bouwen achter het Hengelose station. Nu zit hij in de Almelose rechtbank naast zijn advocaat, professor P.J. Baauw. Verdachte en ‘aangeschoten wild’, volgens officier van justitie H. Dijkstra. Schuldig aan het medeplegen van oplichting van de curator in een schimmig faillissement, stelt het OM. Strafeis: 150 uur werken. Niet bijster veel, wxc3xa9l met de boodschap dat Kok rotzooide. De wethouder lapte met een crimineel plan wetten aan de laars. ‘Corrumperend gedrag’, zegt aanklager Dijkstra. Niet om er zelf een cent beter van te worden, benadrukt hij mild, wel uit scoringsdrift. Waarbij Kok nu de schuld naar zijn ambtenaren wil schuiven, sneert het OM. Achter de rug van Kok klinkt gesputter. De naasten willen zich roeren. Kok – zwart pak, zwart shirt, dasloos – hoort het zwijgend aan, duidelijk niet zijn natuurlijke grondhouding. Dat blijkt wel uit het psychologisch rapport over drive en roots. Docent, 20 jaar, oprichter van de Wereldwinkel, voorzitter, raadslid, wethouder. Politiek dier type no-nonsense standvastig. Bezig op hoofdlijnen neemt ‘met weinig dossierkennis’ txc3xb3ch besluiten. Wars van ambtenarij. Waarom hij dan een baan als wethouder aanvaardde?, vraagt rechtbankpresident T. Rikken, oud-ambtenaar. ‘U zit de hele dag tussen de ambtenaren.’ Kok: ‘Het zegt wat over een manier van werken. Ik word nooit een dossierdrager.’ Dat merkt hij, hier en nu. Zo zitten in dit dossier vrijwel identieke brieven, maar met een tegengestelde boodschap over subsidie voor vervuilde grond.[i] ‘Dat zijn die brieven die nagenoeg hetzelfde zijn'[/i], antwoordt Kok gladjes op een vraag van de voorzitter. Die bijt door, Rikken: ‘Maar wel met xc3xa9xc3xa9n cruciaal verschil.’ Kok: ‘Ik controleerde ze niet op de laatste zin. Het was bij mij niet: zoek de verschillen.’ Het duizelde de doener van de BV’s. Pas bij de FIOD, in de krant en in het dossier, leest-ie de verwijten. Zijn aanhouding overvalt hem. ‘Ik dacht dat ik als getuige zou worden gehoord. Ik heb nooit gedacht dat anderen vals spel met brieven van de gemeente zouden spelen, richting de curator. Toen ik hoorde dat ik verdachte was, was ik uit het lood geslagen.’ Speelde aversie tegen het grootkapitaal mee?, vraagt Rikken. Wilden Kok, de eigenaar van de failliete zaak en diens naasten de curator en de ING-bank buiten de deur houden? Om geen belastinggeld voor de sanering naar een bank te sluizen, zoals een ambtenaar suggereerde? Kok is snel met het antwoord: ‘Van die politieke doctrine ben ik niet.’ Dan volgt het requisitoir van de officier. Die acht Kok schuldig aan strafbare feiten. Als dat betoog, met de relatief milde eis, voorbij is, krijgt Kok een knuffel van zijn dochter. Ze hebben tranen in de ogen, beiden. Raadsman Baauw overpeinst de zaak met wethouder Kok (rechts). (FOTO CHRISTIAN VAN DER MEIJ, voor Twentsche Courant/Tubantia) Raadsman Baauw bepleit vrijspraak. Volgens hem had Kok in geen van de tien vermeende oplichtingshandelen van de andere ‘spelers’ de hand. Dat gemeentelijke brieven misbruikt kunnen zijn, richting de curator? ‘Er zijn geen aanwijzingen dat Kok dat wist.’ Zijn clixc3xabnt wilde alleen de werkgelegenheid in zijn stad dienen. ‘Kok kan achteraf niet anders constateren dat hij zelf is misleid en misbruikt. Zxc3xa8lf opgelicht, onjuist en onvolledig voorgelicht, dus zxc3xa8lf slachtoffer.’ Hij verwijt de aanklager Kok ‘rauwelijks’ te vervolgen en bewust voor eigen rechter te spelen. ‘Hij weet als fraude-officier als geen ander hoezeer zo’n defamerende aanklacht een vernietigend effect heeft op de eer en goede naam op diens gezin en directe omgeving.’ Volgens de verdediging is dit geen fair trial (eerlijk proces), maar een trail by media (afrekening in de media). Hij leest een brief voor van professor Lemstra, oud-burgemeester van Hengelo, gesteund door ex-burgemeester Mans van Enschede. ‘Wij hebben Kok leren kennen als en waarderen als een uiterst toegewijde en politiek volkomen integere politicus’, schrijven ze. Zelfverrijking? Uitgesloten. Lemstra en Mans wijzen ze erop dat gemeenten pas sinds 2002 bodemsaneringen regelen (en niet langer de provincies). ‘We kunnen ons voorstellen dat wethouder Kok en de ambtelijke organisatie zich nog moesten inwerken in deze ingewikkelde materie en daardoor in het begin waarschijnlijk verkeerde inschattingen hebben kunnen maken.’ Officier Dijkstra heeft een weerwoord. Niet hij speelt eigen rechter, de Almelose rechters moeten oordelen. Dat hij niet op een politieke oordeel over Kok heeft gewacht? ‘De politiek had al sinds de inval op 22 april 2003 kunnen reageren. Ik heb weinig van de politiek gehoord.’ Kok spreekt het slot, wat timide voor zijn doen. ‘De meeste mensen verdenken me niet van eigen gewin. Ik heb een gelofte afgelegd om mij ten dienste te stellen van de gemeente Hengelo. Dat heb ik naar eer en geweten gedaan.’ Op de gang, na een zware dag, krijgt Kok weer knuffels en klopjes. Zijn familie houdt van hem.](https://ritselaars.nl/wp-content/uploads/2002/03/winst.jpg)